फ़क़्त पाऊस .
तुझी आठवण क्षणो क्षणी येत असते
पण पाऊस आला कि
ती अजूनच तीव्र होत जाते .
पाण्याचे थेंब
कौलांवरून टपटपून जाताना तुझा भास
होत असतो मनाला
अश्याच एका पाऊस रात्री
आपण भेटलो होतो
त्या वडाच्या झाडा खाली ...
मी पूर्ण भिजलो होतो .अगदी चिंब झालो होतो
तू छत्री घेवून मागाहून आलीस .
थोडा धक्का मारून गेलीस
माझ्या तोंडून येSSSSS
शब्द येताच चक्क हसून पुढे झालसी
म्हणालीस (येतो का माझ्या बरोबर . भिजण्या पेक्ष्या बर आहे )
तेच शब्द अजून थंडगार करतात मला
घर जास्त लांब नव्हत पण पाऊस खूप होता
जास्त भिजायची तरी कुणाला हौस
म्हणून शिरलो तुझ्या छत्रीत
थंडगार मौसमात सुद्धा
तुझ्या असण्याने मला उब मिळत होती
त्याच उबेचा पाऊस ..आज मला हवा आहे
आज .. तुझा सहवास मला हवा आहे
अश्या पावसात भिजण्यासाठी तरी माझ्या बरोबर
येशील का ?
वाटसरुने वाट अडवावी ,
विचारावे ..तू आज एकटाच ?
त्या वेळी मना मध्ये एकच प्रश्न येतो
काश .तू आज माझ्या बरोबर असली असतीस तर ...
कोणताही बहाणा मिळो..
फ़क़्त तुलाच भेटण्यासाठी तुझ्या
घराची वाट पकडतोय .आणि चुकलेल्या रस्त्या वरती
हृदयामध्ये एक स्वप्न घेवून तुझ्या भेटी साठी
तहानलेल्या अवस्थेत ..तुला हाका मारतोय.
तू ये .. मला रस्ता दाखवायला तरी ये ...
कुठे हरवली आहेस ?
आज तू असली असती तर मी माझ्या ठिकाणी पोहचलो असतो
तू येशील मला भरोसा आहे .. म्हणू अजून हाका मारतोय..
वेड्यासारख्या
..
ज्ञानदीप सागर....
No comments:
Post a Comment